Bevrijdingsfestival Groningen

5 mei 2015, Stadspark Groningen Vfonds

Henk Wijngaard viert altijd feest en de vrijheid, óók op 5 mei

Op een regenachtige vrijdag in april bel ik met Henk Wijngaard om een afspraak te maken voor een interview. De wind ruist in de telefoon. Henk is op Vlieland en staat net op het punt om met zijn vrouw te gaan fietsen. Ze vieren die dag hun gouden huwelijksjubileum, of ik met een uur of twee terug kan bellen? Ik stel voor om het nog een week uit te stellen. Kan ik in de tussentijd ook nog wat verdere informatie opzoeken over Neerlands vertegenwoordiger van hét Truckerslied. ‘Is goed, meissie’, zegt Henk. Na wat research op het grote wijde web blijkt vervolgens al snel dat het best bijzonder is dat Henk een optreden verzorgt op 5 mei.  
Door: Marieke Pentinga

Ik lees dat u op 13 juni 1946 in Stadskanaal bent geboren. Uw moeder was gevlucht uit Frankrijk en uw vader een geallieerde Canadees. Dat klinkt alles behalve een normale Oost-Groningse jeugd?
‘Ik ben een product van de oorlog. Mijn vader maakte deel uit van de Royal Canadian Dragoons. Hij zat in het tankpeloton en is per tank door Nederland gerold’, vertelt Henk. Tijdens de bevrijding is zijn vader samen met zijn oom ondergebracht in Hotel Braams te Gieten. Daar waren zijn moeder en haar zus werkzaam als kamermeisjes. En van het één, kwam Henk. 

Na de bevrijding wilde Henks vader zijn moeder, hoogzwanger, meenemen naar Canada. Henks opa heeft hier destijds een stokje voor gestoken. Zo zou zijn vader een alcoholprobleem hebben en mogelijk losse handjes. ‘Een gevolg van de oorlog denk ik. Er gebeuren vele macabere dingen die ook verteld moeten worden’, zegt Henk. Hij vertelt over hoe zijn vader Nederland bevrijdde. Zo kreeg hij de opdracht om met de tank op een boerderij te schieten omdat een sluipschieter zich schuilhield op de bovenverdieping. Dat klinkt heel heroïsch maar het is wel oorlog. ‘Hij tuurde door zijn verrekijker en zag inderdaad beweging. Daarna keek hij door de ramen van de begane grond. Daar stonden jonge kinderen met vlaggetjes te zwaaien. Hij moest toen schieten, dit was een opdracht: een bevel. Het kan niet anders dat zulke dingen littekens achterlaten. Een oorlog kent geen winnaars, alleen verliezers.’ 

U staat bekend om uw monster hit ‘Met de vlam in de pijp’. Maar u heeft ook een nummer geschreven getiteld ‘Ik ben een oorlogskind’. In hoeverre heeft uw verleden uw muziek beïnvloed?
‘Niet, alleen dat ene nummer. Mijn liedjes komen vooral voort uit mijn zin om muziek te maken. Ik ben jong getrouwd en had al snel een gezin met drie kinderen’. Doordeweeks was hij aan het werk en in het weekend op stap met bandjes. ‘Dat was leuk bijverdienen en we konden het extra geld natuurlijk goed gebruiken’. Hoewel zijn eigen liedjes wel vaak autobiografisch zijn, gaan ze niet over zijn ouders en de oorlog. Behalve ‘Ik ben een oorlogskind’, dit schreef hij vlak nadat hij zijn vader had gevonden die toen helaas al overleden bleek te zijn. Het lied ontzenuwt zijn zoektocht. ‘Vroeger werd ik nageroepen met: Hé Canadesie! Ik had geen idee wat dit betekende. Nu ben ik trots, mijn vader is een soort van held. Hij heeft meegeholpen ons land te bevrijden’.

In Nederland vieren wij nog ieder jaar de bevrijding. Eens in de vijf jaar is het een officiële feestdag. Is het nog nodig om hier ieder jaar bij stil te staan?
‘Ja, absoluut! Je moet dit levendig houden en aan de kinderen vertellen wat vrijheid is. Die vrijheid hebben wij samen verworven. Wij hebben gezamenlijk onze schouders eronder gezet en dit bewerkstelligd. Dit moeten we dan ook samen vieren om onszelf hieraan te herinneren. Op dit moment zijn er zoveel ouderen in tehuizen die geholpen hebben tijdens de wederopbouw. Er wordt nu zoveel voor hen wegbezuinigd, dat is vreselijk. We zouden hier veel meer aandacht voor moeten hebben.’

Op 5 mei staat u op Podium Noord om de vrijheid te vieren. Is dit voor u een bijzonder optreden? Doet u iets anders dan normaal?
‘Nee hoor. Een optreden van Henk Wijngaard is blijheid en warmte. Mijn optreden ís vrijheid en feest. Ik vier mijn vrijheid en mijn feest bij ieder optreden!’

Hebt u nog iets wat u aan bezoekers mee wilt geven? Een laatste boodschap over de vrijheid?
‘Blijf vechten voor vrijheid! En heb respect voor vrachtwagenchauffeurs. Zonder transport staat alles stil. Zij zijn nog altijd pioniers en zorgen voor een goed stukje economie. Zij hebben geen werkweek van maandag tot vrijdag en een van 9 tot 5 mentaliteit. Heb respect voor de chauffeurs, dat heb ik ook altijd’.

Henk Wijngaard viert feest en de vrijheid van 15:30 tot 16:00 op Podium Noord!

Reacties (2)

Een die chauffeur is dan ook gewoon aan het werk.op de dag van de vrijheid. Is mijn eerste gedachte na het lezen van het artikel.

Wim op

Een die chauffeur is dan ook gewoon aan het werk.op de dag van de vrijheid. Is mijn eerste gedachte na het lezen van het artikel.

Wim op

Reageer

Reactie toevoegen