Bevrijdingsfestival Groningen

5 mei 2015, Stadspark Groningen Vfonds

Achter de schermen: een interview met Ruben Bosch

Als bezoeker van het Bevrijdingsfestival denk je waarschijnlijk niet zo snel na over al het werk dat gedaan moet worden om het festival neer te zetten. Ik vond dat het wel eens tijd werd om hier wat extra aandacht aan te besteden. Daarom ging ik deze week naar het kantoor van het Bevrijdingsfestival voor een gesprek met Ruben Bosch. Hij is verantwoordelijk voor de coördinatie van het horecapersoneel, ICT en daarnaast is zijn taak, zoals hij het zelf zegt: “het opvangen van allerlei losse flodders.”

Het is Ruben’s vijfde jaar bij het Bevrijdingsfestival. Tijdens zijn studie facilitair management kreeg hij een keer gastcollege van directeur Diederik van der Meide. Via hem is hij toen bij het festival begonnen. In zijn eerste jaar deed hij nog verschillende losse projectjes en sinds 2010 is het horecapersoneel zijn verantwoordelijkheid geworden.

Ruben heeft speciaal voor ons gesprek alle gegevens van de horeca van het Bevrijdingsfestival op een rijtje gezet. In totaal zijn er op het terrein in het Stadspark 11 barren, met in totaal 192 (!) medewerkers. Hiervan is 40% man is en 60% vrouw. De jongste medewerker is 18 jaar, de oudste is 43 en de gemiddelde leeftijd ligt op 23 jaar.

Veel mensen denken dat er speciale barren zijn, zoals een Stadsschouwburgbar en een Vera-bar. Maar Ruben vertelt dat hij medewerkers niet indeelt aan de hand van dat soort locaties of groepen. Wel is het zo dat de barhoofden vaak ook bij een andere culturele organisatie in de stad werken en personeel daarvandaan meenemen naar het festival. Naast personeel vanuit culturele organisaties, zijn er ook vaak medewerkers vanuit verenigingen, die het geld dat ze verdienen in de verenigings-pot stoppen. Zo zijn er elk jaar leden van verenigingen zoals Groene Uilen, AEGEE en Cleopatra te vinden achter de bar. Ruben wil ervoor zorgen dat er een mengeling is van verschillende mensen. Dus split hij groepen die te groot zijn, zodat er altijd een diverse groep personeel achter de bar staat. 

Het is hard werken achter als barman of vrouw, maar wel erg gezellig. De barren zijn dan ook elk jaar sneller gevuld. “Zelfs dit jaar zat het rooster weer sneller vol. Terwijl we een bar extra hebben en meer mensen inroosteren achter de barren.”

Natuurlijk vroeg ik Ruben ook even waar hij het meest naar uitkeek. “Eigenlijk verheug ik me er het meest op dat mijn ouders komen en trots op me kunnen zijn dat ik hier werk.” Wat betreft muziek hoopt Ruben in alle hectiek wat op te kunnen vangen van Kyteman. “Maar eigenlijk heb ik nooit echt tijd om rustig naar een optreden te kunnen kijken.”

Door: Annedore van Zalen

Reacties (0)

Reageer

Reactie toevoegen