Bevrijdingsfestival Groningen

5 mei 2015, Stadspark Groningen Vfonds

Vrijheid en herdenken met... Orange Skyline

Vlak voor hun optreden op 4 Mei in het Park stelden we de heren van het Groningse Orange Skyline een aantal vragen over vrijheid en herdenken. Lees hieronder het resultaat.
Door: Maurice Swiersema

Orange Skyline. Foto: Knelis
Orange Skyline. Foto: Knelis

Het terugkerende thema is vrijheid geef je door. Aan wie zouden jullie de vrijheid willen doorgeven?

“Meteen een lastige vraag, gelukkig zijn we dit jaar (nog) geen Ambassadeur van de Vrijheid. Misschien princess Peach uit Super Mario?” Er wordt even overlegd tussen de bandleden.  “Nee, de mensen die het nodig hebben en aan wie we graag de rust en vrede zouden doorgeven zijn de homo’s in Rusland. Die hebben het ontzettend zwaar op dit moment.“

Oasis, een van jullie grote inspiratiebronnen zong al eens:
I’m free to be whatever I,
Whatever I do,
Yeah I sing the blues if I like.
Welk nummer staat volgens jullie voor vrijheid en waarom?


Dat is niet zo moeilijk, dat moet wel Anarchy In the UK van de Sex Pistols zijn. Als je zoveel vrijheid hebt dat je een punknummer met zo’n heftige tekst kan uitvoeren zonder dat de regerende macht je tegen wil houden, dan staat dat zeker voor vrijheid. De vrijheid om iets te zeggen zonder dat er iemand ingrijpt is ontzettend belangrijk voor ons.

Vorig jaar hadden jullie de eer om het Bevrijdingsfestival te openen op het hoofdpodium. In de periode van toen tot nu hebben jullie vele andere optredens gedaan en op festivals gespeeld als Noorderslag en Parkpop. Waarin onderscheidt het optreden op 4 mei zich volgens jullie van andere festivals?

We houden zeker rekening met de situatie. Normaal proberen we het publiek op te zwepen, maar dit is toch anders. We verwachten dan ook geen participatie van de bezoekers, maar alles wat er wel tot stand komt is mooi meegenomen.

Vandaag spelen jullie dus op 4 mei, een semi-akoestische set, waarin verschilt deze van jullie “normale”set? Komt het thema herdenking nog erin voor?

Aangezien we voor het eerst een semi-akoestische set op een echt podium spelen, zullen er een aantal dingen anders zijn. Alle nummers zijn in een akoestisch jasje gestoken en onze zanger Stefan springt en rent niet, zoals gewoonlijk, over het podium. Wel proberen de show echt stripped-down te maken. We hebben in de voorbereiding voornamelijk gekeken naar de opnames van Nirvana Unplugged. Bovendien werkt het beter als we het concert zittend doen. Het viel op dat alle rustige, onversterkte concerten zonder uitzondering zittend worden gegeven.

Vanavond hoeven jullie niet op te treden, hoe herdenken jullie de twee minuten stilte? Zijn er bijvoorbeeld speciale mensen aan wie je denkt?

“Ik volg het moment altijd via de tv-registratie van de herdenking op de dam. Op een of andere manier weet de regisseur me altijd precies te raken door de juiste mix van veteranen en toeschouwers te laten zien. Voor mij bestaat het moment uit drie dingen: de vrijheidsstrijd, de gruwel van vroeger en de impact op nu. Het is ook nu nog steeds belangrijk om stil te staan bij de oorlog. De antisemitische aanslag in Antwerpen in november geeft aan dat het (helaas) nog lang niet een ver-van-je-bed show is.”

Reacties (0)

Reageer

Reactie toevoegen